Evolutie en Liefde. Liefde is ... romantiek, rozegeur en maneschijn! Juist? Vergeet het, dames! Liefde gaat niet (alleen) over romantiek, maar vooral over seks en voortplanting. Inderdaad heren, liefde gaat niet alleen over seks, maar ook over voortplanting, opvoeding van kinderen en verantwoordelijkheid in deze! Onze soort Homo sapiens kan alleen blijven voortbestaan als mannen en vrouwen kindjes maken en die kindjes beschermen, voeden en opvoeden, tot zij op hun beurt kindjes kunnen maken. Dit is zo voor alle soorten dieren, planten, schimmels, bacteriën en zelfs virussen. Bij onze soort is het conflict tussen wat (evolutionair) goed is voor mannen en vrouwen wel extreem. De manier om een man aan een vrouw te binden, en aldus het evolutionair succes van het koppel te vergroten is, u raadt het, Liefde.



En dan is er nog verliefdheid, de eerste stappen die leiden tot de keuze van een partner. Dit proces, partnerkeuze, gebeurt bij planten en dieren door seksuele selectie, ofwel door (schijn) gevechten tussen mannetjes (zoals bij herten), ofwel door individuele partner selectie. Dat laatste is meestal ‘de vrouwelijke keuze’, zoals bij de pauw, waar het mannetje door middel van een indrukwekkend ornament, de staart, het wijfje probeert te overtuigen dat hij de beste partner is voor voortplanting. Bij de mens is het een twee-weg keuze, door beide geslachten. Seksuele selectie kan ook verborgen gebeuren, en ook de zogenaamde sperma-oorlogen, een onderdeel van de oorlog tussen de man en de vrouw. Zoals alle emoties (honger, dorst, religie) is ook liefde een chemisch process dat ontstaan is omdat er een evolutionair voordeel aan verbonden is. Maar is het omdat we het proces beter begrijpen, dat we er minder van moeten genieten? Prof. Martens denkt van niet, in tegendeel zelfs! Als Goethe’s jonge Werther, die zijn handelen volledig door zijn gevoelens liet leiden, deze lezing gevolgd zou hebben, had hij waarschijnlijk nooit zelfmoord gepleegd.

Website

KoenMartens